जहाज

Jahaj (जहाज) अंत्याचा हात झटकून ती दगडधोंड्यांतून धावली. हाकांवर डाका येत होत्या. घर जवळ येत होतं. तिचे डोळे भरून आले होते. परकराचा घोळ सावरून तिनं पाण्यात पाय टाकला- आणि व्हाळातून ती धावत निघाली. " काशेऽऽ” पण पाणी सपासप उडवीत ती पलिकडं गेलीसुद्धा. भांबावल्यासारखा तो काठावर उभा राहिला. सगळंच सुन्न झालं होतं. हरवल्यासारखा तो एकटाच उरला होता.... आता तर वाट हरवली होती- आभाळ दटावीत होतं.... काशी त्याला बिलगली होती..... जहाजाच्या दगडावरून तो थंड काळ्याशार पाण्यात उतरला. लेखक: बाळकृष्ण वि.प्रभुदेसाई