अफाट जगायच्या नादात

Afat Jagaychya Nadat (अफाट जगायच्या नादात) कुणाल गायकवाड यांच्या कवितेत येणारे रान हे वाऱ्यावर लहरत झुलणारे किंवा हिरव्या नक्षीसारखे आखीव-रेखीवही नाही... उजाड सुनसान डोंगरमाथे, ग्रीष्माच्या उन्हात फुलून आलेला पळस, वाळल्या गवताचे कुसळ अशा रखरखीत रानाची ही कविता आहे. ज्या तडफेने ही कविता सरंजामदारांच्या गढ्या खणू पाहते, त्याच निकराने किमान कौशल्याधारित करियरिस्टांच्या कासोट्याला हात घालून प्रतिमावर्धनाची चलाखीही उघडी पाडते. सप्तशतीत गाथा लिहिणाऱ्या बायांपासून ते जिच्या ओटीपोटीत कैक नद्या मावाव्यात