नांगराचा घाव

नांगराचा घाव हे केवळ कवितांचं पुस्तक नाही; ही मातीत रुतलेल्या पायांची, फाटलेल्या तळव्यांची आणि करुणार्त हातांची कहाणी आहे. नांगराच्या प्रत्येक घावातून उसळलेली वेदना, विहिरीच्या तळाशी साचलेली आशा, बैलांच्या डोळ्यात दाटलेला इतिहास आणि शेतकऱ्याच्या काळजात खोल रुतलेला पीळ — हे सगळं या कवितांमध्ये जिवंत झालं आहे. इथे माती बोलते. आभाळ कधी देव तर कधी गुन्हेगार ठरतं. पाऊस आशा देतो आणि कधी अवकाळी होऊन लुटूनही नेतो. पण तरीही - भेगाळलेल्या भुईतून अंकुर फुटतो, उन्हातून सावली जन्माला येते आणि निराशेच्या धुळी