काटेकोरांटीची फुलं

काटेकोरांटीची फुलं या वाटेवर इथून पुढे जरा जपून तरबेज प्रेमीही हलकेच पाऊल टाकतात दिवसाउजेडी. रापलेले भोईही घाबरतात पालखी वाहायला या वाटेवर. ती फुलदाणी, तो चंद्र, ती शिशी ग्राईप वॉटरची. ते तांबडं तावदान, तो आयना, ती काकणं. ते सगळं काही, जे जे फुटतं लाखो बधीर तुकड्यांत, ते ते येईल टाचेखाली. जरा जपून. अपूर्ण कवितांचा असह्य ठणका पहाटेस जोर धरतो. लेखक : रामदास