आदिनाद

आदिनाद स्वतः कथा लिहिताना आपला अनुभव आपल्याला पुढे पुढे नेत असतो. दूरवर प्रकाशाचं एक टोक भासमान होतं आणि आपण त्या दिशेने निघतो... ...मी स्वतःच्या लेखनाबद्दलचा एक अनुभव व्यक्त करून पाहते. वाटतं की आपण एका नावेत बसलो आहोत. नावेचं सुकाणू आपल्या हातात नाही. वाट नेईल तिकडे ती नाव जाते नि मग शेवटी एका अज्ञात प्रदेशात येऊन थांबते. तो प्रदेश मला नवीन असतो. तो सुंदर असतोच असंही नाही. तो कुरूपही असू शकतो. पण ते कुरूपपण कलेच्या रंगांनी न्हाऊन निघालेलं असतं. जेव्हा मी इतरांच्या कथा वाचते, इतर भाषेतल्याही कथ