कणेकरी

हे पुस्तक आम्हाला फार आवडले
( अर्थात आम्हाला कणेकरांचे कुठले पुस्तक अथवा लेख आवडत नाही हा संशोधनाचा विषय होऊ शकेल ).

मान्य आहे, कणेकरांनी ह्या पुस्तकात त्याम्च्या मित्रांची खुपच खेचली आहे, अगदी प्रमाणाबाहेर.
पण एक सांगा, आपण कुणाची एवढी खेचतो हो ?
ज्याम्च्यावर आपला जीव असतो, ज्यांच्यावर आपला जीव असतो त्यांचीच ना ? कुणा त्रयस्थाची आपण एवढी खेचतो का ?

असो.
आम्ही आता ह्या पुस्तकातलाच एक संदर्भ सांगु इच्छितो, लेखिका इथे अविनाश खर्शीकरबद्दल कणेकरांचे एक वाक्य देतात "काहीही फुकट मिळेल ते घेऊन ठेवणारा माणूस.. मग ते मित्राच्या गाडीतले प्लास्टीकचे फनेल का असेना".
मान्य, अगदी १००% मान्य.
अहो पण लेखाचा शेवट काय आहे.
कणेकर म्हणतात "मी मुंबईत असताना रोज अविनाशचा फोन येतो, खास काही नाही माझी ख्यालीखुशाली विचारायला. फोन फक्त १ रुपायाचा, तो मी ही करु शकतो पण मी तो करत नाही. अविनाश मात्र रोज न चुकता फोन करतो, अगदी निस्वार्थीपणे".
विषय संपला, असे किती मित्र आहेत हो आपल्याला आयुष्यात जे असे रोज नित्यनियमाने निस्वार्थी फोन करतात ?

बाळ ठाकर्‍यांचे मान्य, मोठ्ठा माणुस आहे, जपुनच लिहायला हवे, त्यात काहीच वाद नाही.

संजय मोन्यांच्या भाग उत्तम, मी जेवढा संजय मोन्यांना ओळखतो अगदी तोच संजय मोने कणेकर कट टु कत आपल्या लेखातुन मांडतात. आमच्या दॄष्टीने संजय मोने ह्यापेक्षा वेगळा नाहीच.

सुभाषकाका हे कणेकरांच्या आयुष्यातले हळवे प्रकरण, कणेकर अगदी स्वतःच्या "डॉ. कणेकरांचा मुलगा" ह्या आत्मचरित्रात ह्या सुभाषकाकाचा उल्लेख आवर्जुन करतात. त्या काळच्या ब्राम्हण समाजात 'भाई ' असणारा कणेकरांचा काका जरी सर्व कुटुबियांच्या बाबतीत व्हिलन असला तरी अजुन एका पुस्तकात कणेकर त्याच्या बाबतीत लिहतात "सुभाषकाका म्हणजे डॉ. कणेकरानंतर ह्या फॅमिलीतला सर्वात सभ्य आणि लोकप्रिय पुरुष".

बाकी बरेच लिहण्यासारखे आहे माझ्याकडे ह्या पुस्तकाबाबत पण लेखनभयास्तव इथे थांबतो.

अवांतर :
व्यक्तीचित्र लिहणे ही कणेकरांची खासियत.
सुधीर जोशी, संजय मोने, सुभाषकाका, वरेरकर मामा, शिवाजी पार्कवरचा इराणी, त्यांच्या एडीटर बी.आर.व्ही. राव, नंदु होनप आदी कणेकरांनी आजरामर केलेली व्यक्तिचित्रे.
खास असे काही नाही पण मैत्री आणि ॠणानुबंध कसे असावेत ह्याचे आमच्य दॄष्टीने उत्तम उदाहरण.

अतिअवांतर :
रसिक प्रकाशानाचय अधिकॄत माहितीनुसार ( कारण ऑनलाईन शॉपिंगमध्ये आम्ही ह्या पुस्तकाचे पैसे भरुन ४ महिने झाले आहेत ) हे पुस्तक सध्या "आउट ऑफ स्टॉक" आहे.
कुनाकडे ह्याची जादा प्रत उपलब्ध असल्यास कॄपया आमच्याशी संपर्क साधावा.
कणेकरांच्या आमच्याकडे नसलेल्या मोजक्या पुस्तकापैकी हे एक, आधी होते पण एका मित्राला वाचायला दिल्यावर ते परत आले नाही व येण्याचीही शक्यता नाही.

- छोटा डॉन

मस्त परिचय.
पुस्तक एकंदरित कलंदरबाईंना आवडलेले दिसत नाही. पण डॉनरावांना आवडलेले दिसते .. त्यांनीही याच पुस्तकावर एक परिक्षण/परिचय येउ द्यावा ही विनंती.

बाळ ठाकर्‍यांच्या प्रकरणात काय आहे ?

पुस्तक वाचले आहे.. मला ते फारसे आवडले नव्हते.. कितीही जवळचा असला तरी मित्राची हजामत अशी भर चौकात कोण करतं? व्यक्तीचित्र म्हणून विचाराल तर मला बर्‍याचदा कणेकर भडक वाटतात. या पुस्तकात काहि व्यक्तींची पूर्ण ओळख न होता केवळ हजामत हा उद्देश वाटतो मात्र काहि व्यक्ती काहि काळ डोक्यात घर करतात हे ही तितकेच खरे.

अगदीच न वाचले तरी काही हुकल्याची खंत नाही.. वाचलं तरी वेळ अगदीच वाया गेला असेही नाही छापाचे पुस्तक!!

+१

बाकी, सध्या पुस्तक-भस्म्याने ग्रस्त मक आणि कणेकर फ्यान, वायदेआझम डॉन्या यांनी केलेल्या चर्चेमुळे (ज्याला वादही म्हणता येईल पण ते असो ;) ) ह्या पुस्तकाला फुकटचे व अवास्तव मिडीया कव्हरेज मिळू नये असे वाटते ;)

पुस्तक सध्या वाचतोय..
फारसे काही आवडतेच आहे असे नाही..
पुर्ण वाचुन झाल्यावर सविस्तर प्रतिसाद देउच

कणेकर गुर्जीं म्हणजे लै भारी माणुस.
अक्षर न अक्षर वाचण्यासारखे.

काही पुस्तके हातात घेतले की वाचुन संपल्याशिवाय खाली ठेवल्या जात नाही तर काही पुस्तक उगाच रेंगाळतात. माझे गोतावळा असेच रेंगाळले होते शेवटी काल वाचुन संपवले. तसे मुळात कणेकरांची टिपीकल असलेली स्टाईल ही नेहमी आवडुन जाते. पण या पुस्तकात तितकीशी आवडली नाही. या पुस्तकात वर सांगीतल्या प्रमाने कणेकरांनी आपल्या आजुबाजुंच्या मित्रांचे व्यक्तिचित्रे लिहिली आहेत. व्यक्तीचित्रे म्हणले की फक्त पुलंच नाव डोळ्यासमोर येते. कदाचीत पुलंच्या व्यक्तीचित्रांचा असलेला पगड्यामुळेच हे पुस्तक फारसे आवडत नाही का काय??

या पुस्तकातले काही प्रकरण मस्तच झाले आहेत त्याबद्दल वाद नाहीच.. संजय मोने बद्दल लिहिलेले आवडुन जाते, त्याच सोबत सुभाष या त्यांचा मावस भावाबद्दलच्या आठवणी छानच मांडलेल्या आहेत...
काही प्रकरण रंगलेले नाहीएत.. त्यातल्या त्यात बाळासाहेबांबद्दल फारसे काही नवीन काही कळत नाही फक्त मलाच बाळासाहेब खुप समजलेत अशी लेखकाही आढ्यता दिसुन येते.

त्याच बरोबर कर्णिक वकिल यांचा बद्दल तर एकही शब्द चांगला लिहिलेला नाहिए..कारण काय असावे.. तो माणुस कणेकरांना चांगले लिहित जा असा सल्ला देतो म्हणुन तर नाही..एकुणच कर्णिक वकिल हे प्रकरण "गोतावळा" या पुस्तकासाठी सुट होत नाही असे वाटते.

हे पुस्तक एकदा वाचायला हरकत नाही असे वाटते.