तंबी दुराईचा 'दोन फुल एक हाफ' चा विनोदी प्याला ...

शेकडो वर्तमानपत्रे आणि त्यातले हजारो स्तंभ.
हजारो मासिके, साप्ताहिके आणि त्यातले तितकेच स्तंभ.

पण ह्यातले काही आपल्या ओळखीचे, काहींची ओळ्ख इतकी जवळची की त्याचे 'व्यसन' लागलेले.
तंबी दुराईचे 'दोन फुल एक हाफ' हा अशाच एका व्यसनामधला एक.
रविवारी सकाळी पेपर वाचायचा म्हणजे की पहिल्यांदा लोकसत्ताचे 'लोकरंग' उघडुन त्यातले 'दोन फुल एक हाफ' वाचण्याचे व्यसन, चहाबरोबर हा अडीच प्याला चांगलाच रुचकर लागतो. हे केवळ माझे नव्हे तर महाराष्ट्रातल्या अनेक मराठी माणसांचे व्यसन.
व्यसन त्या 'दोन फुल एक हाफ'चे ....
तंबी दुराईंच्या ह्या स्तंभातल्या अशाच काही निवडक लेखांचा हा संग्रह, कुठली पान उघडा आणि वाचुन पोटभर हसा खात्री...

तंबी दुराईने विनोदासाठी एकच शैली कधी वापरली नाही. कधी निवेदन, कधी संवाद, कधी गण-गौळण, कविता, चारोळ्या, मुक्तक, समिक्षा, निवेदन, दुसर्‍याच्या सदर्‍यात शिरुन केलेले अनुभवकथन तर कधी कपाटावर बसुन पाहिलेल्या मिटिंगा आणि खलबते ह्यांचा अहवाल असा वेगवेगळा लेखनप्रकार तंबीने समर्थपणे हाताळला आहे.
तंबीच्या स्तंभातली पात्रे काल्पनिक नाहीत. त्यांची सर्व पात्रे रोजच्या रोज टीव्हीवर, पेपरांमध्ये सतत आपल्याला दिसतात. कधी ती वाद घालत असतात तर कधी गळ्यात गळे घालुन 'ऐक्याची' घोषणा करत असतात, कधी भाषणे देत असतात तर कधी शिवीगाळ करत असतात, कधी निरर्थक बोलुन वादंग माजवत असतात तर कधी एखादा महत्वाचा मुद्दा काढुन विरोधकांची बोलती बंद करत असतात.
राजकारणी, पुढारी-नेते, साहित्यिक आणि प्रकाशक, खेळाडु व त्यांचे प्रशिक्षक, पत्रकार बंधु संपादक तसेच टीव्हीवरचे वॄत्तनिवेदक, अभिनेते दिग्दर्शक गायक वादक, भांडवलदार-उद्योगपती अशी खुप मोठ्ठी रेंज असलेली ही आपल्या सर्वांच्या परिचयाची पात्रे तंबीच्या मुखातुन आपल्याशी 'दोन फुल एक हाफ'मधुन बोलत असतात.

एवढे सगळे प्रकार हाताळणे आनि प्रत्येक व्यक्तिरेखचे बाज संभाळणे हे केवळ लेखनकसब असुन जमत नाही, तर त्यासाठी व्यासंग आणि भरपुर वाचनही हवे असते, नजरही किंचित 'तिरकी' असावी लागते. ज्या व्यक्तीवर लिहायचे आहे त्यंचे फक्त विचार आणि तत्वज्ञान माहित असुन भागत नाही तर त्या व्यक्तीच्या वैयक्तिक सवयी, लबकी शारिरीक ठेवण आदींचे नेमके आणि अचुक भान असावे लागते. तंबी दुराईंना मात्र हे अचुक जमते, त्यांच्या लेखनातुन जणु ही पात्रे स्वतःच बोलतात.
तंबीचा विनोद हिंस्त्र नाही किंवा तो समोरच्याची पार चिरफाडही करत नाही, तो एक हलकीच टप्पल मारतो व किंचित वस्त्रहरण करतो, मात्र हे करताना तंबी कधीच कमरेखाली वार करत नाही, त्याची त्याला गरजही नसावी. तंबीचा विनोद माणसाला आनंद देतादेता आत्मपरिक्षण करायला लावतो आणि किंचित गुदगुल्याही करतो तंबी व्यक्तीवर नव्हे तर त्या प्रवॄत्तीवर आघात करतात म्हणुन तंबी ज्या माण्साची खेचतात तो माणुसही तंबीला दिलखुलस दाद देतो, हेच तंबीच्या लेखनाचे यश ...

४ घटका हसवता हसवता पटकन एखाद्यावेळी एखाद्या विषयाचे गांभिर्य पटवुन देणारे हे लेखन.
हा तंबीचा 'दोन फुल एक हाफ'चा प्याला जरुर प्यावाच असा आहे ...