ओळखा पाहू हा वेचा कोणत्या पुस्तकातील आहे ते... - ५५

तिनं एका छोट्या टाचणीनं मला टोचलं होतं पण एका क्षणात माझा फ़ोफ़ावलेला राग मला एकटं सोडून गेला.मला काही गोष्टी समजतच नाहीत.त्या घडत असताना मी बघतो.डोळे उघडे ठेवून.त्यांच्याबरोबरचा क्षुल्लक,असंबध्द विनाकारण तपशील मी टिपून घेतो.सगळं आठवतं मला. जसं घडलं तसं.पण आतापर्यंत लागेबांधे नसलेल्या,संकोचात गुरफ़टून बसलेल्या,त्या एका घटनेला अचानक वाचा फ़ुटते. इतक्या दिवसाची वांझॊटी, कुणाच्या न मध्यात विधवा मग सतिसावित्रीच्या संकटासारखी बोकाळते.माझ्या नकळत तो सारा काळ तिनं असंख्य परिणाम होऊ घातलेले असतात. ती स्वत:चा एक स्वतंत्र संदर्भ निर्माण करते आणि माझ्या साय्रा जीवनाला त्याच्यात गुंतवते.

.......................
हातात जळती मशाल घेतलेल्या डीप सी ड्रायव्हर सारखं मला वाटलं.मशालीचा प्रकाश विक्षिप्त होता.तो तुला जसा दूरदूरवर प्रकाशित करत होता तसाच मला भस्मसात करून शांत करत होता.प्रत्येक श्वासाबरोबर भरती आली आणि मी तुझ्याबरोबर उचलला गेलो.आकाश मोकळं होतं. दूर उंच उंच अनुस्वारासारखा मी पक्षी बनलॊ.माझे स्तब्ध पंख हवेच्या भरलेल्या झोक्याबरोबर तरंगत होते. मग मी पंख मिटले आणि सारी पृथ्वी मला भेटायला मी खाली वेगानं येत असताना वर वर उचंबळली.स्पर्श होता न होताच तू मागं सरत गेलीस.मला आणखीन उंच अंतराळात जावं लागणार होतं.मी उरफ़ाटा होऊन झेप घेताना तु माझ्याबरोबर अचानक आलीस.सारं जग एका मिठीत.पार्वतीनं शंकराला घातलेल्या विळख्यात.सहज ताण तुटले आणि आपल्या दोघांच शुध्द तालात रुपांतर झालं.आपल्यापासून पसरत पसरत ह्या तालाची लाट जगाच्या उराला चाटून येत होती.मुक्ती, मुक्ती, मुक्ती.सारं आकाश मुक्त झालं आणि सागराच्याबरोबर तुझ्यात आणि माझ्यात सामावलं.

....................................

संकेत म्हणून दोन वेचे दिले आहेत.हे कॊडे श्री इंद्रराज ह्यांच्यासाठी नाही हे मला माहीत आहे तसे इंद्रराज ह्यानाही माहीत आहे. असेच सागर ह्यांच्याबाबतीत पण म्हणता येईल.बाकी त्यांनी मत द्यायला हरकत नाही.

एक संकेत....

श्री इंद्रराज ह्यांनी एका संस्थळावर ह्या पुस्तकाच्या लेखकाच्या परिचयाचा अतिशय सुंदर लेख लिहिला आहे.