ओळखा पाहू हा वेचा कोणत्या पुस्तकातील आहे ते... - ६४

संकेत: गरज पडली तर देईन. या वेच्याला विजेते मिळणे अवघड नसावे :)

संकेत १ : ह्या पुस्तकाने महाराष्ट्राच्या भूगोलावर परिणाम करणार्‍या एका महत्त्वाच्या घटनेला स्पर्शले आहे. (बहुदा हाच संकेत पुरेसा ठरावा :) )

संकेत न देताही वल्ली यांनी पुस्तक ओळखले आहे. तेव्हा या कोड्याचे प्रथम विजेते आहेत वल्ली.
दुसरा विजेता मिळाला :)
रोचीन ने हे पुस्तक अचूक ओळखले आहे. अर्थात लेखकाच्या नावात थोडा घोळ झालाच तिचा. पण पुस्तकाचे नाव अचूक सांगितले आहे.

चला उत्तर जाहीर करतो आहे.

उत्तरः
पुस्तकाचे नावः खंडाळ्याच्या घाटासाठी
लेखिका: शुभदा गोगटे
वेच्याची पुस्तकातील जागा: पान क्रमांक १६१ आणि १६२
मूल्य : १५० रुपये (पेपरबॅक द्वितीय आवृत्ती, भारत बुक हाऊस ने प्रकाशित केलेली)
एकूण पृष्ठसंख्या : ४६६

हे पुस्तक आहेच इतके सुंदर की वाचले असेल तर संकेताची गरजच पडणार नाही. वेच्यातील व्यक्तीरेखा ही केंद्रस्थानी असलेले पात्र आहे. त्यामुळे वाचले असणार्‍यांना संकेताची गरज पडणार नाही.

वेचा:
--------------------------------------------
लग्नासाठी १०-१५ दिवसांची रजा काढायला आण्णांनी नारायणला सांगितलं होतं. त्याप्रमाणे नारायणनं पंधरा मार्चपासून तीस मार्चपर्यंत रजा हवी असल्याचं स्मिथला सांगितलं. त्यावर अक्षरानंही चौकशी न करता, स्मिथनं त्याला रजा मिळणार नाही म्हणून सांगितलं.
"पण सर...."
"नो बट्स. यू आर नॉट गेटींग एनी लीव्ह." असं फटकारुन स्मिथ तिथून निघूनच गेला.
दोन दिवस थांबून नारायणनं पुन्हा स्मिथला गाठलं आणि सांगितलं.
"सर, आय अ‍ॅम गेटिंग मॅरिड ऑन ट्वेंटिथर्ड ओफ धिस मंथ"
स्मिथनं त्याच्याकडे रोखून पाहिलं आणि विचारलं,
"सो?"
"सर मला रजा पाहिजे लग्नासाठी"
"मी तुला सांगितलं आहे की रजा मिळणार नाही"
"सर, पण माझं लग्न आहे."
"मग त्याला मी काय करु?"
"लग्नासाठी बाहेरगावी जायचं आहे. सर, प्लीज मला आठ दिवस तरी रजा द्या."
"सध्या काम खूप आहे. कोणालाही रजा मिळणार नाही"
"रजेशिवाय लग्नाला कसं जाता येईल मला?"
"देन डोण्ट मॅरी. मॅरी व्हेन यू गेट लीव्ह अँड डोन्ट आस्क मी अगेन, आयॅम वॉर्निंग यू"
स्मिथनं असा दम भरल्यावर नारायण स्तंभित होऊन काही वेळ तसाच उभा राहिला
स्वतःच्या लग्नासाठीसुद्धा स्मिथ रजा मंजूर करत नव्हता!
आता काय करायचं? लग्न तर पंधरा दिवसांवर येऊन ठेपलं होतं. नारायणनं त्याची अडचण घरी सांगितली तेव्हा सगळेच काळजीत पडले. लग्नासाठीसुद्धा रजा मिळत नाही, अशी कशी ही नोकरी?
त्यापेक्षा एखाद्या पेढीवर कारकुनाचं काम काय वाईट? आता तरी नारायणनं ही हलक्या दर्जाची नोकरी सोडून द्यावी आणि एखादी कारकुनाची जागा मिळते का ते बघावं असं रमाबाई आणि भागीरथीबाईंनी बोलून दाखवलं.
आण्णांनी मात्र नारायणला सांगितलं,
"स्मिथ नाही म्हणतो तर तुझ्या लुईस साहेबाला का नाही सांगत तुझी अडचण? त्यांनी तुझी रजा मंजूर केली तर स्मिथ साहेबालाही नाईलाजाने का होईना, मंजुरी द्यावी लागेल."

--------------------------------------------