ओळखा पाहू ही कविता कोणत्या पुस्तकातील आहे ते... - ४६

कवी आचार्य अत्रे असावेत असे वाटतेय किंवा नारायण सुर्वेही. बहुधा सुर्वेच.

बहुदा शार्दुलविक्रीडीत आहे.. चाल कोणतीही प्रचलित चालेल.. मंगलाष्टकं ते "आजीच्या जवळी" वगैरे वगैरे काहिहि!
बाकी कविता अत्रे किंवा गडकर्‍यांची का?

रस निष्पतीच्या दृष्टीने कवितेच्या रचनेकडे पाहिले गेल्यास नक्कीच 'बीभत्स' रसाचे हे एक चांगले उदाहरण आहे. तुकारामाच्या रचनेत या रसाची उदाहरणे सापडतात. मात्र वर दिलेल्या कवितेच्या जनकाशी कधी गाठभेट झालेली नाही.

"शिखरिणी" वृत्तातील रचना असावी असा कयास आहे....खात्री नाही.

इन्द्रा

कविता नि:संशय शार्दूलविक्रीडितातच आहे (= मंगलाष्टक)
(मासाजासतताग - मानावा समरा जनास समरा ताराप ताराप गा)
गंमत म्हणजे (शुद्ध लिहिला तर) शार्दूलविक्रीडित हा शब्द त्या वृत्तातील ओळीच्या शेवटी बरोब्बर फिट्ट बसतो -
गागागा ललगा लगाल ललगा शार्दूलविक्रीडित

"शिखरिणी" वेगळी -
तया वृत्ता देती सुबुध जन संज्ञा शिखरिणी |
जयामध्ये येई यमनसभलागा पदगणी ||

वरील अवांतर माहितीपलीकडे खुद्द कोड्याविषयी अज्ञानात आहे.
- दिगम्भा

आहेत का कवी?? हि कविता वाळींब्यांच्या व्याकरणाच्या पुस्तकात वाचलेली आठवतेय!!

गूगलबाबाने अवकृपा दाखवल्यामुळे पास.

माझे कविता वाचन मर्यादितच आहे. कुसुमाग्रज, सुरेश भट जास्त परिचित आहेत.
माहिती नव्हते म्हणून आणि हा माझा प्रांत नव्हता म्हणूनही एक प्रयत्न करुन गूगलबाबाला साकडे घातले. तर त्याने अवकृपा केली. मग पर्याय नसल्याने पास्स्स्स्स्स.... ;)

शोधून शोधून थकलो...
वेदश्री वेच्याचे उत्तर दे की. उत्सुकता लागून राहिली आहे की ही छान कविता कशातली आहे ते.

माफ करा पुविकर.. मला या कोड्याचे उत्तर निश्चित काय आहे ते सांगता येत नाहीये. माझ्या पाठांतराचा एक भाग ही कविता माझ्या माहितीनुसार नित्य परिपाठ (गडद हिरव्या रंगाचे कव्हर आणि पांढर्‍या अक्षरातले नाव) या पुस्तकातली आहे पण आईने सांगितल्याप्रमाणे हे पुस्तक आमच्या संग्रहातून गायब आहे त्यामुळे मला उत्तराची निश्चिती करता येत नाहीये. उत्तराची पक्की खात्री असल्याशिवाय मी इथे मुळात कोडेच टाकायला नको होते पण तसे ते टाकले ही माझी मोठीच चूक झाली. सर्व प्रकाराबद्दल पुन्हा एकदा क्षमस्व!

काय झालं?? होतं असं कधीकधी! :)
मी बघते वाळींब्यांच्या पुस्तकात मिळते का? मला ही आता ते शोधायला हवं!!