रवींद्रनाथ टागोर

रवींद्रनाथ टागोर (७ मे १८६१ – ७ ऑगस्ट १९४१), ज्यांना 'गुरुदेव' असेही संबोधले जाते, हे बंगाली कवी, नाटककार, कादंबरीकार, संगीतकार, चित्रकार आणि समाजसुधारक होते. कोलकात्यात जन्मलेल्या रवींद्रनाथांनी वयाच्या आठव्या वर्षी पहिली कविता लिहिली आणि सोळाव्या वर्षी 'भानुसिंह' या टोपणनावाने कविता लिहिल्या. 'गीतांजली'साठी त्यांना १९१३ मध्ये साहित्याचे नोबेल पारितोषिक मिळाले; हे पारितोषिक मिळवणारे ते पहिले गैर-युरोपियन होते. त्यांच्या कार्यामुळे बंगाली साहित्य आणि संगीतात आमूलाग्र बदल घडला; बंगाली साहित्याची रवींद्रपूर्व आणि रवींद्रोत्तर अशी विभागणी केली जाते. शांतिनिकेतनाची उभारणी, विपुल साहित्यनिर्मिती आणि रवींद्रसंगीताचे सृजन हे त्यांचे प्रमुख जीवनकार्य होते. त्यांनी ब्रिटिश राजवटीला विरोध केला.