किनाऱ्यावरचा कालपुरुष
सारांश
कालपुरुष
विचार करतो कधी कधी किनान्यावर उभं करावं त्याला
माणसाला नव्यानं शिकवावी सागराची भाषा
लाटांची भाषा….
उगवतीचं मावळतीचं
बिंब दाखवावं त्याला आणि सुरू करायला सांगावं ।
माणूस आणि सागराच्या मैत्रीचे अखंड गाणं….
सागर
हातात हात देईल माणसाच्या
आणि माणूस
आपल्या मनावर जमलेले तृष्णेचे हजार पडदे फाडेल….. माणसात पाहील स्वत:ला सागरातील जीव जयघोष करतील नव्या मैत्रीचा….
माणूस सागरात, पाहील स्वतःला
आणि सागर
लाटा टाळ्या वाजवतील
पाण्याबाहेर डोकावून
– उत्तम कांबळे