गुरुजींनी दुखर्‍या अंगानं उन्हाळा काढला. मृग संपला. यंदा पाऊसकाळ चांगला होता. भाताची पिकं नेटाला लागली होती. उसाच्या मळ्यात पाटकी-पलाणी समढम होऊन वाहत होत्या. रिपरिप पाऊस पडायचा आणि अनेक खोपटं गळायची. पुढच्या वर्षी पक्की घरं बांधायची अशी सालाबादगत माणसं बोलायची. उसाच्या मळ्यातला…
त्यादिशी दोस्त जादाच फस्ट्रेट झाला व्हता. म्या भेटताच मला म्हन्ला,'लायब्ररीमंदी चालतोस का? लई दिस झाले.' म्या जरा पॉज घितला. मंग म्हन्लं,'आजच्याला नगं राव. स्सालं सकाळच्याला डोस्कं धरतं, हँगओव्हर झालं की मंग सारा दिस फुकटछाप जातो. उद्याच्याला कामंबी लई हायेत.' त्या म्हन्ला,'यवडा…
एक तट्टू जाळाच्या कड्यांतून उड्या मारून पडद्यात जात आहे तोच तंबूच्या डोलकाठीजवळ 'हूप' असा कानठळ्या बसविणारा आवाज प्रे़क्षकांनी ऐकला. सगळ्यांचे डोळे वर लागले. एक मोठा वानर---वानर कसला तो ! इतका मोठा का कधी वानर असतो ? मनुष्यच असला पाहिजे तो, वानराचे सोंग घेतलेला. इराण्णाच असावा तो…
११ फेब्रुआरी. देसायांकडे जाउन आलो. त्यांनी बोकडदाढी वाढविली आहे. ज्वालाग्राही पदार्थ प्रकरणात पुरेसा पुरावा नसल्यामुळे त्यांना सोडण्यात आलं. त्यानंतर ते बिहारमध्ये गेले. तेथे अंडरग्राउंड राहून काम करीत होते. तेथले कार्य संपल्यावर परत मुंबईला आले. "अजूनही अंडरग्राउंडच का ?" साळसूद…
आज माझी जगण्याची उमेद खालावली आहे. कर्तव्य अर्थशून्य वाटत आहे. जन्माला आलोच कशाला असा प्रश्न मला कधी पडला नाही. जगायचं तर जन्माला यायलाच हवं. पण मला नुस्तं जगवत नाही. वर्तमान जिवंत असला पाहिजे आपल्या साथीला. गतकाळच्या आठवणींवर जगायचं म्हणाजे नुस्ती दिवाळखोरी. आणि भविष्याच्या आशेन…
आता मात्र मास्तरांनी दम खाल्ला नाही. उलटे असूनही ते सरळ चालत आले. हातात छडी घेउन आले आणि दातीखाती येउन त्यांनी सपासप छड्या ओढल्या. अंगावर जसे वळ उमटू लागले तसा मी केकाटू लागलो. जागच्या जागीच नाचू लागलो...डोके किंचित उतरले. ठणकणारी पाठ आणि हात दाबून धरीत 'अग आई ग' करून मी पळालो आण…
हे एक अनुवादित आत्मचरित्र आहे. आत्मचरित्र लेखक हे वेगवेगळ्या क्षेत्रांमध्ये उच्चपदस्थ व्यक्ती होते. 'कखग' या व्यक्तीला 'भारता'च्या इतिहासातील सर्वात महत्वाच्या राजकारण्यांपैकी एक असे गणता येईल. -- [कखग] आणि मी त्यांच्या निवडणुकीची टाऊन हॉल आणि उमरखाडी अशी जी दोन मतदानकेंद्रे होती…
चित्राने दिलेल्या वेच्याला २ विजेते मिळाले आहेत आणि जवळपास त्याचे उत्तर फक्त जाहीर करायचे बाकी आहे म्हणून हा नवीन वेचा देत आहे. या कोड्याचे पहिले विजेते आहेत स्पिन डॉक्टर. चित्राने पण ओळखले, चित्रा दुसरी विजेती आहे. तिसरे विजेते श्रावण मोडक आणि चौथे विजेते देवेन्द्र प्रभुणे चार उ…
कादंबरी: रीटा वेलिणकर लेखिका: शांता गोखले विजेता क्र. १: देवेन्द्र प्रभुणे आणि विजेता क्र. २ मणिकर्णिका हार्दिक अभिनंदन!!!!!!!!! "....अशी वागेल असं मला कधीच वाटलं नव्हतं! म्हणजे ताळतंत्र सोडून, मोकाट सुटल्यासारखी. अठराव्या वर्षी ती जितकी mature होती तितकीच पस्तिसाव्या वर्षी immat…
विजेता क्र.१- दिगम्भा, विजेता क्र.२- इंद्रराज पवार, विजेता क्र.३- देवेन्द्र प्रभुणे व टण्या सर्वांचे हार्दिक अभिनंदन...... खालील वेचा विश्राम बेडेकर लिखित ‘एक झाड आणि दोन पक्ष‘’ ह्या त्यांच्या आत्मचरित्रातील आहे. गावात ग्रंथालय होते. जुनाट. तिथली पुस्तके पोरक्या पोरासारखी. त्यांच…